Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents Legend of the Guardians The Owls of Ga'Hoole
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Tokke en Suurtje
Mijn talenten zullen jullie verbazen.
Jullie dagen van het Uilenkoninkrijk terroriseren zijn voorbij.
Niet zo snel. Jij bent geen partij voor mijn kwaadaardige leger.
Misschien als ik Lyze of Kiel ben en mijn eigen leger heb samengebracht.
De Bewaarders van Ga'Hoole. - Maar, Soren...
Om de zwakken te versterken, wat gebroken is weer te maken en het kwaad te overwinnen.
Eglantine, wat is er?
Soren, ik mocht deze keer de Lyze of Kiel zijn.
De volgende keer, goed? - Ik hoop dat je niet liegt.
Jij Metalbeak.
Mijn snavel.
Genoeg nu. Het is bedtijd.
Geen verhalen over de Bewaarders meer.
Verhalen zijn deel van onze cultuur, onze geschiedenis. Daar leren we van.
Ook nadat we die voor de 700ste keer horen? - Ja, zelfs dan.
Tenzij je al alles weet over de geschiedenis.
Ik weet dat de Bewaarders winnen. - Het is maar een verhaal.
Nietwaar. - Daar gaan we weer.
Papa, heb je ooit een Bewaarder gezien?
Alleen omdat je iets niet kunt zien, daarom is het wel echt.
Net als je iets voelt met je spiermaag.
Door onze spiermagen vertellen de stemmen uit de eeuwen...
ons wat het juiste is.
Genoeg voor één avond. Morgen is een grote dag.
Voor de eerste keer op de tak zitten. Naar bed. Kom maar mee.
Ik heb het extra zacht voor jou gemaakt, Eglantine.
Soren, denk je echt dat het Metalbeak echt is?
Dat weet je toch nog. Het was het gevecht van de ijsklauwen.
Er waren minder Bewaarders. De dingen zagen er somber uit.
Toen sloeg Lyze of Kiel de leider van de kwaadaardige uilen neer.
De Bewaarders overwonnen. Het Uilenkoninkrijk was weer bevrijd.
En ze keerden naar huis terug. Naar de Grote Boom van Ga'Hoole.
Maar, sommige zeggen dat de kwaadaardige koning nog steeds leeft...
en een metalen masker draagt, om te verbergen dat hij zijn snavel mist.
Hou op. Ze krijgt dagmerries. - Dit is mijn favoriete stuk.
We hebben het al duizend keer gehoord. Jij hebt een leeg hoofd, Soren.
Papa heeft het met verhalen en dromen gevuld.
Er is niets mis met dromen. - Dat is het verschil tussen ons.
Ik droom als ik slaap. Wil jij nu ook gaan slapen?
Papa zegt dat dromen vertellen wie we zijn.
Zoals ik zei... Kludd, wacht.
Ik word de beste vlieger.
Omdat ik in alles de beste ben.
Toch, papa?
Je hebt kracht. Maar uilen zijn de beste jagers om één reden.
Ik weet het. Geruisloos vliegen. Tegen de tijd dat ik mijn klauwen uitsla...
Is de muis weggerend en verhongeren jij en jouw kuikens.
Ik ben klaar, papa.
Jonge Bewaarder, jouw eerste vliegles is niet zo gevaarlijk.
Maak je geen zorgen over het lawaai dat je in het begin maakt...
je moet gewoon... Je vleugels uitslaan.
Goed gedaan. - Beginnersgeluk.
Het helpt als ik me voorstel waar ik land.
Wedstrijdje doen? - Goed.
Jij had een voorsprong. Wel waar.
Niet vechten. De jongens gaan naar binnen nu.
Mogen we mee op jacht? - Vanavond niet.
Als jouw tijd is gekomen, heb je tenminste je helm al.
Mooie helm. - Jongens.
Doe het nog eens. Zeg het nog eens.
Noctus, ik weet dat Soren een dromer is. Maak je je zorgen om hem?
Om hen beiden.
Het lijkt of het gisteren was dat ze nog kuikens waren...
en nu... Ze zijn zo volwassen en verlaten het nest.
Daar moeten ze op voorbereid op.
Het komt wel goed met hen.
Kom op.
Eglantine, is alles goed? - Het is goed.
Als het naar buiten wil komen, sta het dan toe.
Ga maar door.
Daar heb je het al. - Dat is smerig.
Wat is het? - Dat is je eerste uilenbal.
Eerste? Komen er dan nog meer?
Herken je het niet? Dat is de muis die je opgegeten hebt.
Het zijn maar haar en botten. Iedere uil spuugt uilenballen uit.
Ik heb volgens mij jouw broers eerste uilenbal nog.
Wil je het misschien zien? - Mrs Plithiver, alstublieft.
Zo een grote nacht voor deze boom.
Sorry. - Kludd, wil je nog eens op de tak zitten?
Zodat jij je nog een keer kan uitsloven? Ik dacht het niet.
Misschien heb je gelijk.
We moeten maar binnenblijven, en het gevecht van de IJsklauwen weer spelen.
Kludd, mag ik het je laten zien zonder dat je kwaad word?
Laat het me maar zien.
Voordat ik spring, stel ik me voor dat ik op een groot rif sta, bij de Bewaarders...
klaar voor het gevecht. Je leunt naar beneden.
Stil zwevend als Lyze of Kiel.
De lucht draagt... - Genoeg.
Is alles goed met je? - Nee toch.
We zijn op de grond. - We moeten hier niet zijn.
Dit is de ergste plek voor een uil.
Het is vreemd hier. - We moeten terug.
Als we nu bij die tak kunnen komen. Dan kunnen we omhoog klimmen.
Eens kijken.
Stil.
Wat was dat?
Kludd.
Nee.
Waar neem je ons mee naar toe? Ons huis is die kant op.
Je kunt dit niet doen. - Hou je snavel...
of ik doe het voor je. Wat denk je daarvan?
Dat 'Ik doe het voor je' gedeelte. - Dat niet.
Mijn boze blik. Daar heb ik wekenlang aangewerkt.
Dat heb ik gemist. Laat eens zien.
Indrukwekkend. - Vind je het goed?
Jouw boze blik doet me wat denken aan mijn 'intimideerder'.
Ik doe één wenkbrauw omhoog, trek m'n kin in... - Wie ben je?
Geen vragen Niet 'wie, wat of waarom'.
Dat zie je gauw genoeg.
Zag die boze blik er geforceerd uit of spontaan?
Helemaal spontaan. - Bedankt.
Laat me nu gaan.
Sterke snavel heeft die. - Dat kunnen we wel gebruiken.
Als we jouw boze blik gebruiken, en mijn 'opgetrokken wenkbrauw blik'...
dan krijg ik dit. - Hoe noem je dat?
Het roofdier.
Jatt kijk, Grimble. - Perfect.
Ik ga die nieuwe blik doen. - Met die opgetrokken wenkbrauw?
Met opgetrokken wenkbrauw.
Hallo, Grimble. - Jutt, Jatt leuk jullie te zien.
Heb je een Elf Uil? - Dat is inderdaad een Elf Uil.
Ze zijn heel klein, maar harde werkers. - Ik zou wel een volgroeide willen dragen.
Heel grappig. Er is iets mis met jouw gezicht.
Nee. - Nu heb je hem van streek gemaakt.
Dat is mijn nieuwe uiterlijk. - Je moet nog werken aan je antwoorden.
Ik ben Soren. - Ik ben Gylfie.
Hij zei dat je een Elf Uil bent. - Uit Kuneer.
Dat is in de woestijn. Ben jij een Tyto?
Ja, uit het Tyto bos. - Wie zijn die uilen?
Weet je waar ze ons heen brengen? - Niet meer praten.
Stil. Luister naar de oude man. - Stil.
Jullie ouders en familie hebben jullie verlaten.
Jullie zijn nu wezen.
Heel erg tragisch. Ik weet het.
Bij de genade van Glox zijn jullie gered.
En hier naar Saint Aegolius toegebracht.
Over een tijdje zullen jullie ons dankbaar zijn.
Die dankbaarheid zullen jullie tonen door werk te doen.
Sommigen van jullie zullen verzamelaars zijn. - Ik wil geen verzamelaar zijn.
Sommigen soldaten. - Gylfie, blijf bij mij.
Jullie zullen allemaal de Hoge Tyto, de Volkmaakte Strijders dienen.
Laat ons gaan. - Stilte.
We willen de Volmaakte Strijders niet dienen. - Stilte.
Ik ben Nyra. Generaal van Saint Aegolius.
En vrouw van de Lord Hoge Tyto.
Ik weet dat jullie nu je families missen.
Jullie zullen gauw begrijpen dat de Volmaakte Strijders jullie nieuwe familie zijn.
De Volmaakte Strijders zijn onze familie niet. Laat ons gaan.
Ze heeft gelijk. Laat ons gaan.
Wat is dit?
Verspil je tijd niet, Tyto. Bevuil je veren niet.
Laat haar met rust. - Wat een pittige kleine Tyto.
Wat ontroerend. Dan blijven jullie bij elkaar.
Als verzamelaars. - Opschieten.
Als jij misschien je plaats weet, Tyto, dan kunnen we een soldaat van je maken.
En mijn broer dan? - Waar is hij?
Kleine uil, die daar zegt dat jij zijn broer bent.
Wil je met hem meegaan?
Dat dacht ik al.
Opschieten dan maar.
Dat is nog eens een soldaat.
Bedankt.
Je hoeft niet hier bij mij te blijven. Je zou bij je broer moeten zijn.
Nee, Gylfie, ik kan nooit bij die Tytos zijn.
Ik kan zelfs nooit... - Wat is er met hem?
Het lijkt of hij maan... - Opschieten.
Doe precies wat hij zegt, of jullie zullen de zonsopkomst nooit meer zien.
Voelde een beetje geforceerd of niet? - Het was prachtig.
Bedankt, Jatt.
Opletten allemaal. We willen dat jullie...
Wat zei je ook alweer? - Rusten.
Leun achterover, doe je vleugels omhoog en draai je kop naar het licht van de glorieuze...
volle maan. - En slaap.
We moeten niet in slaap vallen.
Ik denk dat ze ons proberen te 'maanhypnotiseren'.
Maanhypnotiseren? - Soms in de woestijn...
raken uilen uitgeput en vallen dan neer.
Als ze dan wakker werden, waren ze niet meer dezelfde.
Alsof ze waren vergeten wie ze zijn.
Gylfie, we komen hier weer uit.
Ik ken die sterren. Ik kan ons hier uit halen, maar...
we kunnen hier alleen maar uitvliegen, en dat kunnen we niet.
Nu nog niet. Maar we leren het wel.
Als ze niet kijken, bij iedere kans strekken wij onze vleugels uit...
Denk je echt dat wij het halen, Soren?
Samen, Gylfie, zullen we ontsnappen.
Ik heb het koud. - Samen.
Goed mijn kleine lieve uiltjes, genoeg geslapen.
Wakker worden. - Nee toch.
Schiet eens wat op.
Waar ga we nu naar toe? - We moeten doen of we maangehypnotiseerd zijn.
Doorlopen geen getreuzel. En welkom in het Pelletorium.
Een geweldige plek voor de rest van je leven. - Heb geen medelijden met hen daar beneden.
Als lagere wezens hebben ze geluk een hoger doel te dienen.
Als Tyto uilen, de natuurlijke superieuren, zijn jullie twee ook deel van dat plan.
Eén die spoedig orde zal brengen in alle Uilenkoninkrijken.
Als de Volmaakte Strijders zullen regeren...
zal een nieuw en nobel tijdperk aanbreken.
Bewijs nu jullie grootsheid.
En rijs op. Hoger.
Laat het feestje beginnen. - Begin met verzamelen.
Pak die uilenballetjes op. - Pak ze met vreugde op.
Uilenballetjes. - Daar houden wij van.
Uilenballen van anderen.
Misschien was het beter als we maangehypnotiseerd waren.
Daar gaan we dan. Geweldig gedaan nr. 857...
Kom rond mij heen staan allemaal.
Jij daar met die lege uitdrukking. - Dat hebben ze allemaal.
Let op. Hij is aan het praten. - Dit soort uilenballetjes verzamel je dus.
Muizenharen, muizenbotjes. Dat is allemaal standaard.
Het geheime zeldzame ingrediënt in deze is...
wat meneer muis at. Een metalen balletje? Een metalen balletje?
Heel goed opgelet. - Dat doet hij wel.
En ik ontdek jou.
Wil je deze bal brengen, naar waar alle ballen horen?
Let jij wel op? - Kom op.
Nog meer manden te vullen. Aan het werk weer.
Wat is er gebeurd? - Die vogels doen iets verkeerds.
We moeten Kludd vinden, en wegwezen. - Wat zijn jullie aan het doen?
Als we genoeg ballen hebben verzameld, zetten we een val op.
Dan is het aan jou, om onze vijand naar zijn rechtmatige plaats te lokken.
In onze klauwen.
En dan zijn de Westelijke Koninkrijken en de Boom, van mij.
Jij hebt mijn woord.
Wat ga je met ons doen? - Stilte.
Wat is dit? - Ga naar binnen.
Stel geen vragen.
De Volmaakte Strijders zullen niet zo blij zijn als je ons niet naar het Pelletorium laat gaan.
Ze zijn ook niet zo blij, als ze ontdekken wat ik met jou gaan doen.
Ik ga je leren vliegen.
Vliegen? - Haal nu maar weer adem.
Het wordt erger hier.
Ik heb tegen mezelf gezegd, als er iemand zou komen die slim...
en dapper genoeg was om zich te verzetten, dat ik hem dan zou helpen.
Jullie moeten er maar aan voldoen. - Ben je geen...
Volmaakte Strijder? Nee. Ik haat hen.
Bijna net zo erg als ik het haat waar ze mij in veranderd hebben.
Mijn veren waren niet altijd zo vol met vlekken.
Toen de Volmaakte Strijders ons koninkrijk binnenvielen, vocht ik terug.
Ze dachten dat ze dat konden gebruiken dus, namen ze mijn familie mee.
Ze beloofden mij, als ik orders opvolgde dat hen niets zou overkomen.
Sinds die tijd heb ik altijd hun smerige klusjes gedaan.
Heb je al eens gevlogen? - Wel op een tak gezeten.
Je kunt nu niet meer luxe uit een nest glijden.
We moeten aan jouw kracht werken. Beginnen met wat je al weet.
Laat me eens zien wat je kunt doen.
Kom op.
Ja, goed zo.
Probeer iedere spier te voelen en iedere veer in elke slag.
Duwen.
Zo is het genoeg. We gaan ontbijten.
De beste van jullie, de fitste, de briljantste...
zal ik voorstellen aan de Lord High Tyto.
Eens kijken hoe goed jullie nu kunnen vliegen.
Als Tyto's.
Nou?
Goed gedaan. Je hebt uitstekende gehoorzaamheid en discipline laten zien.
Mijn man zal blij zijn met jouw vorderingen.
Heeft jouw broer ook hetzelfde vliegvermogen?
Soren? Nee, hij viel uit een boom toen hij nog een kuiken was.
Hij is een watje. - Soldaat toch.
Verwar nooit lofzang met permissie. Lieg nooit tegen mij.
We moeten zoveel mogelijk sterke vliegers voor de Lord High Tyto zien te vinden.
Laten we jouw broer vertellen welke beloningen er zijn...
voor degene die hun ware familie herkennen.
Sla je vleugels meer uit.
Als de vorm niet goed ontwikkeld is, compenseer je dat met je neerwaartse slag.
Laat je vleugels bijna tegen elkaar aankomen als je dat kunt.
De hele tijd. - Ik kan mijn veren niet genoeg krullen.
Mijn vleugels zijn te kort.
Ze zeiden dat de vleugels van Lyze of Kiel kort waren. Dat hield hem niet tegen.
Je moet lang vliegen om bij de Bewaarders te komen.
De Bewaarders van Ga'Hoole? - Ja.
Hoe weten wij de weg dan? - Je moet naar de zee van Hoolemere.
Daar waar de Boom oud en verborgen is...
Verborgen voor allen behalve voor de sterken en de ware gelovigen.
Precies.
Ik zou met je meegaan. Maar ik hoop nog steeds mijn familie te bevrijden.
Echt?
Kludd? - Ga.
Kludd, ga met ons mee. - Ga. Nu.
Jonge kleine uilen zullen niet ontsnappen.
Wat moeten we doen?
We moeten gaan. - Kludd kom op, nu is onze kans.
Waar wacht je op, zoon. Dit is je kans om naar huis te gaan.
Ik ben al thuis.
Zou jij je koningin verwonden, Grimble?
Jij bent niet mijn koningin.
Je moet nu springen, Soren.
Nu.
Kom op, Gylfie. Sla je vleugels uit.
Volg de uilen.
Volg die uilen.
Schiet op. - Ga het de Bewakers vertellen.
Ik zie een uitgang. - Waar?
Volg mij.
Kom op, sneller.
Dat kan ik gewoon niet. Ik moet rusten.
We moeten wel.
Ik denk dat ze verdwenen zijn.
Wat? Weet je dat zeker?
Ik denk het wel.
Weet je wat? - Wat?
We vliegen.
Voelt het zoals je dacht dat het zou voelen? - Nee.
Het voelt veel beter.
Wat gaan we nu doen? - De Bewaarders van Ga'Hoole vinden.
Helaas is Grimble dood.
Jij kon je broer volgen. Toch heb je dat niet gedaan.
Ik denk dat je misschien toch wel kan blijven.
Om een van ons te zijn. - Dat wil ik graag.
Wij bieden macht en een doel aan. Wat kan jij ons aanbieden?
Wat kan je mij aanbieden?
Ik heb een zuster.
Ga door. - Ze is jong, maar dapper.
En zal een sterke Tyto worden.
Misschien kun je haar bij mij brengen.
Hier zijn de jongeren onze toekomst.
Heb je honger? - Waarom?
Let op.
Goed gejaagd. Wees maar trots op jezelf...
een mot te vangen die al gevangen is. - Jij had hem niet gevangen.
Ik was er wel heel erg dichtbij. Zelfs zo dichtbij.
Perfect.
Een hinderlaag. Hier had je zeker niet op gerekend.
Het spijt me. We wilde jouw mot niet inpikken.
Het was zijn mot niet. - Jawel.
We zochten alleen een plaats waar we ons konden verbergen en uitrusten.
In welke volgorde? - Hoe bedoel je?
Wil je je eerst verbergen of eerst uitrusten? - Wat maakt dat nu uit?
Heel veel. Als je je eerst wil verbergen, dan heb je grote problemen.
Als je uitrusten in gedachten had, ziet het er niet zo somber uit.
We zijn onderweg naar de zee van Hoolemere. Om de Bewaarders van Ga'Hoole te vinden.
Echt?
Twee kleine uilen zoals jullie zullen de zee nooit bereiken.
Die kant op zijn er hele enge beesten. - Enge beesten?
Als de haviken geen snelle lunch van je maken doen de buizerds het wel.
Als de buizerds je niet grijpen, wachten de dingo's in de bomen...
en als je voorbij vliegt... - Ons verzoek blijft hetzelfde, uil.
Weet je waar we uit kunnen rusten? Mijn vriendin is gewond.
Ik ben Digger.
Het hol is deze kant op.
Jullie gaan naar de zee? - Ja.
Je weet toch hoe ze uilen noemen die naar de zee vliegen?
Nee. - Verdwaald.
Hilarisch. Ik heb er nog een voor je.
Hoe noem je een uil die... Twilight...
we hebben gezelschap.
Ik heb het nodig. Dit is respectloos.
Het diner is opgediend. En ze houdt niet op met praten.
Mrs P, ik ben het, Soren.
Mijn kindje.
Ik was elke dag op zoek naar jou en Kludd, en dan dit.
Gepakt te worden door dit monsterlijke... - Monster...
Zo brutaal. Digger, wie zijn die kleine uilen en waarom praten ze met het diner?
Ik heet geen 'diner'. - Het diner is nogal humeurig.
Ze is geen diner. Ze is mijn kindermeisje.
Ik word niet graag tot sissen gedwongen. Dat doet een dame niet.
Dit zijn mijn nieuwe vrienden. Gylfie, en Digger.
En Twilight toch? - Kom maar mee, diner.
Ik bedoel Mrs P.
Ze zijn onderweg naar de zee van Hoolemere. Om de Bewaarders van de Grote Boom te vinden.
Echt? - Wat?
Jij moet terug naar je ouders. Ze zijn zo ongerust.
U begrijpt het niet. Kludd en ik waren ontvoerd.
Hemeltje. - Hij is nog steeds gevangen.
Ik moet de Bewaarders vinden. Alleen zij kunnen hem redden.
Een avontuur van gevaar, intriges. De beste dingen voor een liedje.
Nee, niet de luit? - Die dingen hebben geen effect op mij.
Want ik ben een dichter zoals ook een strijder.
Zo je wenst. Het kindermeisje zegt nee.
De jongen wordt niet beteugeld.
Hij vliegt weg naar het gevaar.
Om geslagen en bezeerd te worden.
Omdat het gezongen is, daarom is het nog geen lied.
Dat gedicht kwam net bij me op. Geloof het of niet.
Ik denk dat ik het wel geloof. - Het is een gave.
We hebben blijkbaar een lange reis te gaan, dus...
Mrs P, u weet dat papa dit zou willen. - Daarom ga ik ook met je mee.
Laat ons alsjeblieft hier niet achter.
Dat waren de eerste nieuwe liedjes die we in acht manen hoorden.
Als ik nog meer van zijn idiote uilenmoppen moet horen...
Zijn ze leuk? - Dat zijn ze niet.
Als ik nog een 'liedje' van hem aan moet horen, trek ik mijn maagspier eruit.
Als je denkt dat jouw grapjes... - Ga alsjeblieft niet weg.
Weet je de weg naar de zee van Hoolemere?
Twilight weet de weg. - Natuurlijk weet ik de weg.
We gaan op weg naar de zee van Hooledance.
Hoolemere. - Hoolemere.
Mrs P, u bent de eerste slang die vliegt.
Volgens mij ook. En ik vind het nog leuk ook.
Milord.
Ons werk in Saint Aegolius is bijna klaar.
De laatste ballen zijn onderweg.
Ik breng u een offer met kloppende harten.
Uw nieuwe soldaten. Getest en puur.
Eén van hen is bijzonder veelbelovend. - Dat zal ik wel bepalen.
Jij soldaat, kom naar voren.
Je hebt gelijk dat je bang bent in mijn aanwezigheid.
Hoe heet je?
Kludd. - Luider.
Ik heet Kludd. - Dat is beter.
Denk eraan, zwakheid is voor de lagere wezens.
Nooit voor ons. Weet je waarom?
Omdat wij Tyto's zijn.
Ik heb er nog een. - Niet op reageren.
Wie is daar? - Moedig hem niet aan.
Uilen. - Welke uilen?
Daar komt het. - Dat klopt. Welke uilen.
Ik zei het je. - Heel grappig. Welke uilen.
Deze is nogal gecompliceerd.
als de nacht komt vallen wij ook in slaap
we vallen in slaap
we slapen door we vallen in slaap
dromen komen er aan
we zijn nu in slaap
Die kraai volgt ons volgens mij. - Ik had hem al een tijdje in de gaten.
Weet je wat een uil zegt, als een kraai hem pikt?
Moet dat nu echt. - Dat klopt. 'Au'.
Ga hier weg.
Genoeg nu. Twilight je luit. - Laat ze maar. Mij een biet.
Nee toch? - Ja toch.
Mrs. P.
Ik kom er aan.
Je bent te ver weg. - Ik haal je dichterbij.
We bundelen onze talenten. Vertrouw me. Ik weet wat ik doe.
Heb je dit al eerder gedaan? - Nee.
Maar ik heb het altijd willen proberen. Hou je vast.
Mrs. P.
Wegwezen.
Mrs P, is alles goed? - Dat was nog eens een ritje.
Laten we dat nog eens doen.
Je kunt zeker vliegen. - Bedankt, Twilight.
Hier zijn we dan.
De zee van Hoolemeere.
Het is alleen zo groot. - Dat is een grote plas.
Denk je echt dat de Bewaarders daar zijn?
Dat moet wel.
Wie is daar? - Die aankomst was voorspeld.
Het was voorspeld dat er indringers op mijn kust zouden landen.
We willen geen kwaad doen. - Dat was ook al voorspeld.
We hebben lang gevlogen. - Al voorspeld.
En we zijn heel moe. - Voorspeld.
Ik weet alles. Zeg nu wat je wilt, uil.
Als je echt alles weet, hoe komt het dat je dat dan niet weet?
Het was voorspeld dat er een zou zijn die twijfelt.
Heeft iemand anders hier problemen mee? - Ik wel zo een beetje.
Papa zei, geleid door de stekels van de Echidna.
Ben jij een Echidna? - Ik ben dé Echidna.
En het was voorspeld dat jullie wat hulp nodig zouden hebben.
Dan moet ik het je zeggen. We zoeken de Bewakers.
Dat zou hij al moeten weten. - Dat is ook zo. Ga door.
Papa zegt dat uw stekels ons kunnen leiden. - En dat zullen ze ook.
Om de Boom te bereiken blijf tussen de wielen en in het oog van Glox.
Ga nooit buiten die sterren.
Ga nu, allemaal.
Het was voorspeld dat de band zou aarzelen.
Maar dat het gedurende de tijd een familie zou worden.
En een familie heeft al haar leden nodig om hun stukken te spelen.
De krijger. - De dichter krijger, alsjeblieft. Dank je.
Goed, sterk, en nobel. De verkenner, solide en betrouwbaar.
De navigator, die twijfelt. De leider, wiens spiermaag sterk is.
En uiteindelijk natuurlijk het hart.
Wacht. Ben jij een slang? - Ja, dat ben ik.
Jullie zijn allemaal zo ver gekomen. Allemaal elkaar beschermend.
Ga dus. Kijk naar de lucht, en vlieg.
Laten we gaan dan.
Denk eraan, als jullie vleugels zwak zijn...
is het gedaan met jullie moed, en zijn jullie zo ver weggevlogen als jullie kunnen.
Dan zijn jullie halverwege.
Wat zei hij? - We zijn halverwege.
Dit wordt een makkie.
We zijn verdwaald. Ik kan mijn positie niet meer bepalen.
We moeten het eiland vinden. - We zitten in de mist.
De Boom moet aan de andere kant zijn. Ik voel het in mijn spiermaag.
Jouw spiermaag? Heeft iemand anders nog...
betrouwbare informatie hoe ver het nog is?
Waarom vlieg jij zo? - Hoe dan?
Je weet hoe ik vlieg. - Dat is het niet.
Digger, je vleugels.
Ik denk... Tot ziens.
Nee toch.
Kun je met mij meevliegen? - We waren met vijf.
Ja, dat weten we.
Wat zeggen ze?
Ik maak me zorgen over dat uilenballenmateriaal.
Het kan een wapen zijn. Een nieuw schild of pantser.
Ik heb ze onderzocht, majesteit, en ze vertonen tekenen...
van de tekens die ze beschreven. - Gelooft u dat deze dappere uilen...
zelf hierheen gevlogen zijn om een verhaaltje te verzinnen?
Denkt mijn Heer Allomere dat het anders is? - Goede, Glox.
Als ik het goed begrijp, majesteit, is Metalbeak geen mythe.
Hij maakt een slavenleger van 'maangehypnotiseerde' uilen...
en wil de wereld veroveren met magische stukken uilenballen.
Ik wil niet oneerbiedig zijn, en zeker niet tegen mijn kleine vrienden...
die zoveel doorstaan hebben.
Zo een verhaal is gewoon niet aannemelijk. Gaat te ver.
Is dat concept soms grappig?
Wat ik amusant vind dat jij jezelf indekt door deze vliegers te belasteren.
Wil jij weer naar de oorlog terugkeren?
Misschien schrijft hij er een mooi gedicht over, vanuit zijn hol.
Terwijl de rest van ons onze talenten ook nog moesten vormen.
Je moet voorzichtig zijn, als er zovelen kunnen sneuvelen.
Ik zou nooit blindelings een oorlog aangaan.
Maar voor een zaak zoals de jongen beschreef...
voor zo een grote schending van de vrede zou ik natuurlijk vechten.
Welke koers moet je anders gaan?
Als je denkt dat ik een lafaard ben, dan vecht ik nu tegen je.
Jij kunt de winnaar aanwijzen.
We proberen de waarheid te achterhalen. - De waarheid?
Ik heb je de waarheid verteld. De Volmaakte Strijders bestaan.
Ze hebben mij en duizenden uilen uit onze holen ontvoerd.
Ze maken slaven van ons allen en zullen meedogenloos onze wereld beheersen.
Het enige bewijs dat ik heb zijn mijn woorden.
Ik had ook alleen maar woorden als bewijs dat jullie echt waren.
En toch geloofde ik daarin.
Daar zou jij tegen argumenteren?
Ik zal er niet tegen argumenteren. - Uwe majesteit...
mijn reddingsteam zou bij de volgende maan een routine operatie uit gaan voeren.
Misschien kunnen wij... - Je moet onmiddellijk gaan.
Neem je beste uilen mee. En ga meteen.
Soren, we hebben het gedaan. - Ja.
Volgens mij ook. Ik hoop alleen dat Allomere de uilen vindt.
Om een jonge uil te zijn die hunkert naar avontuur...
en voor de eerste keer aankomt bij de Boom. Goed gedaan degene die gekomen zijn.
Nog meer sterke spiermagen.
Die heeft de Boom altijd nodig.
Hij is een vreemde uil.
Hij mist denk ik een paar goede talenten. - En een lekker bad.
Vieze oude uil. Blijf maar bij zijn klusjes uit de buurt.
Klusjes? - Dat vertel ik wel op weg naar het eten.
Je bent al laat.
Ik moest jou laten zien hoe wij de dingen hier doen.
Tijdens jouw basistraining. - Basistraining?
Je wordt niet zomaar een Bewaarder. Dat duurt jaren en jaren.
Alleen onze allerbeste worden uitverkozen... - Wacht.
Blijf je mij onderbreken?
Als je nu, hoe onwaarschijnlijk ook, talent blijkt te hebben...
wordt je geselecteerd voor speciale taken.
Of groep. Er is navigatie, genezen, reddingsteam...
hoefsmid, weersvooruitzichten, in het vuur duiken.
Ik verwacht uitgekozen te worden voor navigatie klussen.
Ik heet trouwens Otulissa. - Ik ben Soren.
Volgens mij zijn jouw vrienden daar.
Hoe smaakt het eten? - Lekker.
Hij zei 'lekker'. Maar hij denkt dat het beter gaat met muziek erbij.
Wat? - Dit lijkt een aardige menigte.
Dat klinkt wel goed. - Gaat wel.
Als je van dat soort dingen houdt.
Hier bij de Grote Boom traint iedere uil verschillende vaardigheden.
Die noemen we 'taken'. Je studeert spoor volgen.
Navigeren, vechten. Maar misschien ben je een hoefsmid.
Vuur, dat is het levensbloed van de Boom.
Er is niets gevaarlijkers.
Uil.
Je maakt een grapje toch.
Absurd. Kom terug.
Ik was nog niet klaar.
Vul de lucht. Volg mij.
Mijn soldaten. Mijn zonen.
Velen van jullie hebben gefluister over mij gehoord op de late avond...
maar ik verzeker jullie dat ik geen mythe ben.
Ik ben echt. En sta hier voor jullie met één simpele waarheid.
De sterke zullen over de zwakken heersen.
Lang geleden was ik op wrede wijze aangevallen door de lafaard, Lyze of Kiel.
Voor het verdedigen van die waarheid.
Nu draag ik dit masker om mijn littekens te verbergen.
Maar het metaal is sterk.
Het is een symbool van de kracht en vastberadenheid van de Volmaakte Strijders.
Het is tijd een vuur aan te steken dat de Uilenkoninkrijken doet vergaan...
en terug te nemen wat rechtmatig van ons is.
Omdat wij Tyto's zijn. Wij zijn de Volmaakte Strijders.
En ik ben Metalbeak.
Metalbeak.
Ik mis mama en papa.
Ik ben bang. - Niet nodig. Je bent nu bij mij.
Eglantine, dit is ons thuis. Ze waarderen ons echt hier.
Kludd, alsjeblieft, kunnen wij Soren gaan zoeken?
Vergeet Soren maar. Soren is zwak.
Wij zijn Tyto's.
Volmaakte Strijders.
Ik beloof je dat ik niemand vertel wat je doet.
Ik wil gewoon naar huis. - Goed dan.
Wanneer kunnen we dan gaan? - Morgen.
Lees je nog zo laat? - Het gevecht van de IJsklauwen.
Dit is mijn vaders favoriete verhaal. Hij vertelde ons hier altijd over.
Jouw vader had goede smaak. Geniet je ervan?
Eerlijk?
Nee, dat is niet hoe mijn vader het vertelde. - En hoe vertelde hij het?
Hij liet het zo heldhaftig klinken. Als een geweldige overwinning.
Deze kronieken lijken wel... - Als de hel?
Kom op jongen, het is bijna licht.
Morgen is het een grote dag, dan leer ik je echt vliegen.
Voel hoe de regen valt.
Heel veel Baggy Wrinkles.
Baggy Wrinkles. Hij kon ons eerst wel een woordenboek geven.
Zo leer je het.
Als ik het zo moet leren, ben ik gedoemd.
De lucht stroomt op verschillende manieren. Uit de lucht naar de oceaan.
Je kunt ze niet bevechten, je moet ze voelen met je spiermaag.
Goed zo. Gebruik je spiermaag, jongen.
Vertrouw het en vlieg naar binnen.
Hij ziet het.
Hou het vast.
Soren.
Uil, kom naar mijn hol.
Ze draaien je gezicht naar de volle maan.
De jongen had gelijk, we moeten die uilen redden.
Ga er niet blindelings in, je moet eerst weten waar je tegen vecht.
Zie je die vleermuizen?
Volg hen, en kijk wat ze van plan zijn.
Ik schakel die uit, jij die twee bij het platform.
Wat is dit?
Ik weet niet wat er gebeurd is.
Wat moet ik doen?
We vlogen helemaal hier naar toe, en het leek er niet op.
Je hebt geen reden tot zorgen, jongen.
Ik geef toe dat ik je met opzet in die wervelwind geleid heb.
Ik wou je spiermaag testen.
Je was voorbeeldig. - Voorbeeldig?
Nee, mijn vleugels waren er bijna afgerukt.
Mijn hoofd zei het ene, terwijl m'n spiermaag het andere zei.
En jij vertrouwde op je hoofd.
Toen faalde je.
Is dat uw teken?
Wat, dit? Ja.
U heeft de Kronieken van het gevecht van de IJsklauwen geschreven?
Dat denk ik wel. Eigenlijk, ja.
Was u erbij? - Ja.
Als een klerk? - Nee, als soldaat.
Als de leider van al de soldaten.
U bent Lyze of Kiel.
Ja. - U bent Lyze of Kiel.
Ja, vertel het niet door.
Dat oude ding is enkel nog goed om kolen te verzamelen.
Waarom heet u dan nu Ezylryb?
Alle uilen uit de boom weten wie ik ben.
Mijn dagen als Lyze liggen achter me.
Die oorlog is een verre herinnering.
Behalve voor jonge uilen als jij.
Waarom heeft u het me niet verteld? - Wat maakt het uit hoe ik mezelf noem.
Lyze of Kiel is mijn held.
Dan moet het moeilijk zijn om te zien dat je held echt is en geen mythe.
Het is niet... - Wat had je verwacht?
Een Tyto uil met een glimmend harnas en slagklauwen.
De maan die opkomt achter hem.
Zo ziet het er uit als je werkelijk gevochten hebt.
Het is niet glorieus of prachtig. Zelfs niet heldhaftig.
Enkel doen wat juist is. En het telkens opnieuw doen.
Zelfs als je er ooit zo uit ziet.
Er is iets mis.
Uilen, kom snel.
Allomere is terug. - Snel.
Wat hulp hier.
Deze uilen hebben verzorging nodig. - Haal hem snel.
Wat is er gebeurd?
Heer Allomere redde twee uilen in de beek.
Hij lijkt gewond te zijn.
Hij is een paar van jouw Volmaakte Strijders tegengekomen.
Ik geloofde je eerder niet.
Dat geeft niet. Ik zou mezelf niet geloven.
Soren, kom snel. Het is Eglantine.
Laat me er langs.
Kan je haar helpen? - We doen ons best.
Eglantine.
Het was een wilde strijd, er waren er teveel.
Ik was maar licht gewond. Maar de anderen...
Kan je het aantal tot slaaf gebrachte uilen inschatten?
Ik heb er veel gezien. En het worden er nog veel meer.
Je gelooft dat dit deel is van een groter plan?
Zeker weten.
Uwe majesteit, dit is geen moment voor halve maatregelen.
Bubo, maak de slagklauwen scherp.
Ter bewapening.
Past wel goed. - Ezylryb, Lyze.
Ja, tegen beiden. - Ik moet gaan.
Je moet me meenemen.
Absoluut, iemand ongetraind als jij overleeft een hele minuut in de strijd.
Hier.
Kom maar mee. We kunnen de 'Talon Fodder' gebruiken.
We kunnen lijken naar de vijand gooien. Of...
je kan hier blijven en op je zuster passen...
en echt iets goeds doen.
Wat weet ik nu. Ik ben maar een vermoeide oude sul.
Eglantine.
Ik zou van plaats wisselen met je als ik kon. Lag ik maar daar.
Soren. - Kon je dit maar zelf zien.
Papa's verhalen zijn allemaal waar.
De Bewakers en de Ga'Hoole Boom.
Het is allemaal waar. Zelfs Lyze of Kiel.
Hij bestaat echt.
Soren, je beloofde het.
Je beloofde dat ik de volgende keer Lyze mocht zijn.
Eglantine.
Soren, Mrs P, we zijn niet thuis, hè? - In de Boom van de Bewakers.
Kijk, dit is Ga'Hoole. - Nee, dat kan niet.
Kludd was... - Kludd had het mis.
Papa had altijd al gelijk. - Nee, ik bedoel dat Kludd daar was.
Bij mij. Hij deed me dit aan, Soren.
Hij is één van hen. - Wat?
Nee, je vergist je.
Dat kan niet.
Allomere heeft je gered.
Ik werd niet gered. Kludd gaf me aan de uil die me hier naar toebracht.
Nee, onmogelijk.
Dan moet Allomere een verrader zijn.
Nee, het is een valstrik.
Allomere.
We volgen de wervelwind. Zo gingen zij ook.
Ik zie iets. Daar.
We moeten die rook controleren.
Soren, kijk.
Allomere, is het anders als je de gevolgen van je verraad ziet?
Moeten wel vleermuizen zijn die bloeden. - Natuurlijk.
Zij hebben geen spiermaag om de kracht van de ballen te weerstaan.
Nu, mijn geliefde? - Langer wachten zou wreed zijn.
Maak ze af.
We kunnen ze daar niet in pijn achterlaten.
Of wel? - Nee, je begrijpt het niet.
Toen we in Saint Aggies waren, zagen we wat die dingen kunnen doen met 'n uil.
Ze doen iets vreselijk met je spiermaag. Klopt dat niet, Soren?
Er komen vleermuizen aan. - Geen zorg, ik haal er zo 100 neer.
En duizend?
Als we op onze staartveren blijven zitten komen we daar nooit achter.
Kom op. - Wacht.
Soren, wat is er? - De vlammen.
Ik zie 'n manier om de Bewakers te bevrijden.
Je kan niet in vuur vliegen. - Ik moet mijn spiermaag vertrouwen.
Twilight, kan jij met de vleermuizen afhandelen? - Ik rek zoveel tijd mogelijk.
Haast je, maar wees voorzichtig.
Kom op.
Twilight, nu wij twee gaan strijden, moet jij het beste oorlogslied zingen.
Wat? - Ik wil er eentje horen.
Het meest inspirerende lied ooit.
Uitstekend idee.
ten strijde gaan we
maakt niet uit of we doodgaan
Wat? Is dat inspirerend? - Het beste komt nog.
het was een lange reis
en ze vliegen door
Nee.
Je zou ons al de Bewakers bezorgen.
Het zijn geen Bewakers. - Soren.
Ze hebben geen kans tegen de ballen. We kunnen je niet meer vertrouwen, Allomere.
Nee, je beloofde me dat ik koning van de Boom zou zijn.
Je zou moeten weten, dat er maar een koning kan zijn.
Vlieg weg.
Gebruik je spiermaag. Vlieg naar binnen.
Soren.
Nee.
Soren.
Kom op, Soren. Dat was super, maar we zijn nog niet klaar.
Hoger.
Kom op. - Hier had je niet op gerekend.
Goed zo, vriend.
Volkmaakte Strijders, aanvallen.
Verpletter ze. Voordat ze kunnen herstellen.
Bewakers, we moeten ons houden aan onze eed.
Ten strijde.
Jij moet hier bij je vrienden blijven. Bewaak die jonge uilen.
Kom maar op.
Soren.
Hallo, broer.
De legendarische Lyze of Kiel.
Het gaat weer eens tussen jou en mij.
Nu kan ik mijn wraak nemen.
Hiervoor.
Wees me dankbaar, het is 'n verbetering.
Je dierbare Bewakers zijn eraan.
De Volmaakte Strijders zullen triomferen en Tyto's zullen hun rechtmatige plaats...
als heersers van het Uilenrijk innemen.
Het zal glorieus zijn.
Glorieus? De Volmaakte Strijders zijn monsters.
Je zag wat ze deden. Ze maakten uilen tot slaaf.
Je bent zwak, Soren. Je leeft nog steeds in je dromen.
Dromen maken me niet sterker, Kludd. Die hebben mij naar de Bewakers geleid.
Spijtig dat er geen Bewakers meer over zijn, na vandaag.
Ik begrijp niet dat je je kan aansluiten bij de Volmaakte Strijders na wat ze met ons deden.
Wat ze ons aandeden? Zij geloofden meer dan wie ook in mij.
Enkel de sterke zullen triomferen zegt Metalbeak.
De zwakkere worden uit hun lijden verlost.
En eer is slechts een ander woord voor zwakheid.
Ik weet dat je dat niet echt denkt.
Dan ken jij mij in 't geheel niet.
Mijn vleugel is gebroken. Help me naar boven.
Soren, ik ben je broer.
Nee.
Metalbeak.
Maak het af dan.
Ik laat je niemand meer kwetsen. - Je laat het me niet toe, hè?
Wat spijtig om zo'n jonge Tyto af te maken.
Nee, Soren.
Ken je deze droevige oude uil? - Mijn leraar.
Mijn held. - Die kan je een laatste les leren...
over de wilskracht van de Volmaakte Strijders. - Niet bewegen.
Door je te laten kijken hoe hij sterft.
Volmaakte Strijders, terugtrekken.
Naar mij.
Soren, je deed het juiste.
En dat deed je goed.
We moeten blijkbaar de Kronieken herschrijven.
Zoals het in de Oude Tijd was.
Zo was het ook in de Nieuwe Tijd.
De Bewakers hielden zich aan hun eed. - Ik voorspelde het toch.
Ze maakten de zwakken sterk.
Ze maakten de gebroken. En toen de zon 's morgens weer scheen...
zagen ze dat ze het slechte hadden laten verdwijnen.
We zijn zo trots op je.
Pap, de verhalen.
Ze zijn waar. - Jij maakte ze waar.
Nu de vrede was teruggekeerd was het een tijd van feestvieren...
en erkenning dat onze kleine groep uilen...
door wiens geloof en doorzettingsvermogen ze in de Boom geblazen werden...
nu voor hun koning en koningin stonden...
als jonge Bewakers.
Eindelijk klaar om met hun hele hart die oude eed af te leggen...
om de gebrokenen te maken. Om de zwakken sterk te maken.
En zonder twijfel het slechte te laten verdwijnen.
Voor zover we weten, is Nyra ontsnapt.
En Kludd...
die werd nooit gevonden.
Moet ik stoppen?
Stop niet, alsjeblieft. - Ik wil niemand dagmerries geven.
Kom op, er moet meer zijn.
Luister naar hen, Soren.
Ze willen meer verhalen horen.
Laten we ze niet teleurstellen.
Er komt een storm aan en met geluk zit er een hoop Baggy Wrinkles in.
Simply Releases Toppers Vertaling: Suurtje en Tokke Gedownload van www.ondertitel.com